لم يقل : حذار ، أو قالها في وقت لا يتمكن المرمي من الحذر ، أو لم يسمع فالدية على عاقلة الرامي . فرع مورد عدم ضمان تيرانداز شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر تيرانداز بگويد : با خبر باشد يا كنار برو و امثال اين الفاظ و شخصى كه در مسير تير هست كنار نرفته و تير به او اصابت كرد و وى را از پاى درآورد رامى ضامن نيست . شارح ( ره ) در ذيل [ حذار ] مىفرماين : اين كلمه بفتح حاء و كسر آخرش بوده كه بر همان كسر مبنى مىباشد . و آنچه گفتيم اصل اين كلمه بود ولى بايد توجّه داشت كه مقصود از آن نفس اين لفظ نيست و به عبارت ديگر خصوص آن در مورد بحث موضوعيّت ندارد بلكه منظور مدلول آن مىباشد لذا هركلمه ديگرى كه بر آن دلالت داشته باشد واجد همين حكم است . و بهرترتيب رامى وقتى بوسيله اين كلمه يا شبه آن كسى را كه در مستير تير است مطلّع ساخت ولى وى احتياط نكرده و خود را از تير بر حذر نداشت و در نتيجه بواسطه اصابت آن از پاى درآمد ضمانى به عهده رامى نميباشد و دليل آن روايتى است كه در آن مولانا امير المؤمنين عليه الصّلاة و السّلام اينطور حكم فرموده‌اند : در اين روايت آمده كه آن جناب فرمودند : كسى كه ديگرى را با خبر نموده و كلمه تحذير اداء كرده معذور است . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : اگر وى كلمه [ حذار ] را نگفت و تير را رها كرد و وقتى به گفتن آن